کنجکاو. صادق. مسئول.

هنوز اول مسیرم، اما کار را مثل کسی جلو می‌برم که سال‌ها درگیر ساختن بوده.

دوست دارم بفهمم سیستم‌ها واقعاً چطور کار می‌کنند. چیزی را که نمی‌دانم پنهان نمی‌کنم، و اگر چیزی خراب شود، از زیر مسئولیتش در نمی‌روم.

دیدن مسیر شروع گفتگو

پروژه‌های وردپرسسیستم‌های بک‌اندزیرساخت لینوکسجریان‌های کاری با هوش مصنوعی

$ ship --websites 50+

فهمیدم بین یک طراحی و یک سایت که واقعاً کار کند، جزئیات عملی زیادی پنهان است.قالب اختصاصی / مشتری / تحویل

$ dev --enterprise-access

در سمت بک‌اند، روی قابلیت‌هایی برای محصولات PAM کار کردم که در بانک‌ها استفاده می‌شدند: ممیزی، کنترل دسترسی و ضبط نشست.بک‌اند / سازمانی / امنیت

$ run --self-hosted

زیرساخت شخصی‌ام را خودم اجرا می‌کنم تا فقط مصرف‌کننده ابزارها نباشم؛ بفهمم زیرشان چه می‌گذرد.Vaultwarden / Docker / WireGuard

$ build --ai-workflow

جریان‌های کاری با هوش مصنوعی محلی ساختم؛ با پرامپت، بازبینی و بازخورد سریع، اما بدون سپردن کنترل به ابزار.اتوماسیون با هوش مصنوعی / پرامپت / مدل محلی

آماده برای ساختن سیستم مفید بعدی

مسیر

از مرورگر شروع کردم، اما کنجکاوی‌ام همان‌جا نماند.

همه چیز با سایت‌های وردپرسی شروع شد.

اول فقط می‌خواستم چیزی بسازم که روی وب زنده باشد و به کسی کمک کند. بیش از ۲۰ سایت را خودم ساختم، بعد هم در یک تیم کوچک به تحویل بیش از ۳۰ پروژه دیگر کمک کردم.

با طرح‌های خام فیگما شروع می‌کردیم، قالب اختصاصی می‌ساختیم، نیاز مشتری را جدی می‌گرفتیم و یاد می‌گرفتیم بین یک ایده و یک سایت واقعاً قابل استفاده، کار زیادی هست.

پروژه‌هایی که شکست خوردند، بی‌استفاده نبودند.

بعد از وردپرس، عمیق‌تر وارد توسعه وب مدرن شدم. دو پروژه با NestJS و React لانچ نشدند، اما همان‌ها چیزهایی را نشانم دادند که شاید یک پروژه موفق نشان نمی‌داد: ساختار بک‌اند، پیچیدگی فرانت‌اند، API، state و scope.

بعد از آن محتاط‌تر شدم. قبل از انتخاب معماری یا تکنولوژی، بیشتر به خود مسئله نگاه می‌کنم؛ چون وقتی ایده هنوز روشن نیست، ساختن هم می‌تواند فقط شکل مرتب‌تری از حدس زدن باشد.

پشتیبانی سازمانی مسئولیت را واقعی‌تر کرد.

بعدتر از سمت بک‌اند روی Raja PAM کار کردم و با محصولات PAM و DLP رجاء برای سازمان‌های بزرگ، از جمله بانک‌ها، درگیر شدم.

آن تجربه برایم فرق داشت. نرم‌افزار فقط چیزی نبود که ساخته شود و تمام. باید پایدار می‌ماند، دسترسی را درست مدیریت می‌کرد، امن بود و وقتی مشکلی پیش می‌آمد، کسی باید مسئولانه پیگیری‌اش می‌کرد.

فقط دیپلوی کردن برایم کافی نیست.

خارج از کار، سرویس‌های شخصی مثل Vaultwarden، ایمیل، دامنه، هوش مصنوعی محلی و دسترسی خصوصی بین دستگاه‌ها را خودم نگه می‌دارم. Arch سیستم‌عامل روزانه من است و با Ubuntu و Alpine هم کار کرده‌ام.

Docker، Docker Compose، پورت‌ها، فایروال، دامنه، دسترسی امن و WireGuard برایم فقط ابزار نیستند. با آن‌ها تمرین می‌کنم تا بفهمم سیستم وقتی زنده است چطور رفتار می‌کند.